Bloggen met een fulltime job

Bloggen met een fulltime job

Dat er de voorbije weken eventjes radiostilte was op de blog, is een behoorlijk understatement. Ik ondervond namelijk voor het eerst een blogdip, en daar had ik het behoorlijk moeilijk mee. Maar na heel wat nadenken vlieg ik er opnieuw met heel veel goesting in. Want dat bloggen, dat blijft voor mij toch nog steeds mijn favoriete uitlaatklep. En die kan ik onmogelijk aan de kant schuiven. Al is dat met een fulltime job erbij toch vaak wel een beetje puzzelen. Hoe ik dat aanpak, dat vertel ik jullie vandaag. Want wat komt er nu eigenlijk allemaal kijken bij dat bloggen?

Working 9 to 5

Heel wat mensen uit m’n omgeving vragen me soms hoe ik dat toch doe, dat bloggen naast m’n fulltime job. En dat is inderdaad niet altijd zo’n evidentie. Want net als heel wat van mijn lezers breng ik het grootste deel van mijn dagen door op kantoor. En da’s behoorlijk fijn. In het echte leven werk ik namelijk op de communicatieafdeling van een groot adviesbureau, een job die me helemaal op het lijf geschreven is en waar ik enorm veel energie uit haal. Zo verzorg ik er de copywriting, organiseer ik er events en seminaries en help ik mee bij de uitwerking én de uitvoering van het communicatieplan. Een behoorlijk gevarieerde job, die er jammer genoeg ook wel eens voor durft te zorgen dat er tijdens de week nog maar weinig tijd voor het bloggen overblijft. Zeker tijdens weken waarop ik tot ‘s avonds laat moet werken, durft dat bloggen er nog wel eens bij tekortschieten. Het zorgde er de voorbije weken dan ook voor dat ik me plots in een behoorlijk blogdipje bevond. En daar probeer ik stilletjes aan weer uit te klimmen.

Terug naar het begin

Het bloggen begon zo’n twee jaar geleden als een plekje op het wereldwijde web waar ik m’n ei kwijt wilde. Ik zag het als een uitlaatklep, als een stekje waar ik m’n schrijfsels kwijt kon en waar ik af en toe ook eens wat tips en ervaringen kon delen. Zo experimenteer ik graag in de keuken met hapjes en desserts, verken ik dolgraag nieuwe steden en landen en probeer ik tussendoor ook nog eens wat tijd voor mezelf te maken in de vorm van yoga, lezen of uitjes met vrienden of vriendlief. Kortom, mijn blog werd de perfecte plek om een klein stukje van m’n leven te delen. In die twee jaar tijd groeide het echter uit tot een uit de hand gelopen hobby. Eentje waar ik stiekem niet meer zonder kan en waar ik zo enorm veel energie uit haal. Zo leerde ik het voorbije jaar heel wat fijne mensen kennen, kwam ik op een aantal plekken waar ik anders wellicht niet naartoe zou zijn geweest en mocht ik heel wat leuke hebbedingetjes uittesten. Het bloggen beviel me zo goed dat ik besloot om het steeds vaker te doen. Tot het me eventjes te veel werd en ik op zoek moest naar een manier om dat allemaal wat beter te plannen.

Plannen, plannen, plannen

Bij bloggen komt namelijk heel wat planwerk kijken. Het onderhouden van een blog is namelijk zoveel meer dan het schrijven van alleen maar een stukje tekst in de hoop dat iemand het leest. Het gaat om plannen, plannen, plannen, en met een fulltime job is dat onmisbaar. Al lukt dat de ene week toch wat beter dan de andere. Wanneer ik aan blogpost wil beginnen, werk ik meestal in een aantal stappen. Zo begin ik altijd met het uitdenken van een idee, gevolgd door het maken van foto’s (en bij recepten uiteraard het maken van het gerecht). Daarna selecteer ik een aantal passende foto’s en is het tijd voor het schrijf- (en herschrijf)werk. Wanneer ik het bericht uiteindelijk de wereld instuur, probeer ik dat ten slotte ook nog aan jullie te laten weten. Ik doorloop dus heel wat stappen vooraleer ik op die publiceer-knop druk. Heel erg leuk allemaal, maar in weken waarin ik amper een avondje thuis spendeer, is dat vaak heel moeilijk. 

Ik heb daarom beslist dat ik het bloggen vanaf nu een klein beetje beter zal proberen inplannen. Een avondje in de week voor het schrijfwerk en een dagje in het weekend voor het uitdenken van concepten en het maken van foto’s. Want dat lukt tijdens de week nu eenmaal niet zo goed. Zeker niet nu de dagen opnieuw korter worden en het al bijna donker is wanneer ik mijn huisje binnenstap. En lukt het eventjes niet, dan wordt het een dagje (of twee) uitgesteld. Want het blijft nog steeds een hobby en daar mag heus geen stress bij komen kijken. Maar dat bloggen opgeven? Daar is nog lang geen sprake van.

 

Geef een reactie