Wat ik geleerd heb na een jaartje werken

Wat ik geleerd heb na een jaar werken

1 september 2015

Achttien augustus tweeduizendveertien. Nerveus stapte ik om zeven uur ‘s morgens mijn rode autootje in. Het was de eerste dag dat ik student af was en een echte werkmens zou worden. Toch wel een beetje anders dan die eerste dag naar je vakantiejob, want deze keer was het voor echt. Spannend allemaal. Ik had er stiekem heel erg naar uitgekeken, maar nu het zover was, had ik toch wel een beetje zenuwen.  Hoe zouden de collega’s zijn? Wat zou ik vandaag allemaal mogen doen? Zou ik dat wel allemaal kunnen? Maar ik had geluk, ik startte mijn eerste dag met een vriendin waarmee ik gestudeerd had. Samen stapten we het grote gebouw in, onwetend wat ons allemaal te wachten stond. Na een enthousiaste verwelkoming (en niets dan lieve woorden van de nieuwe collega’s), een rondleiding door de firma (wauw, wat is het hier groot) en de verplichte foto (en ik die dacht dat die klasfoto nu eindelijk voorbij was), wist ik dat het allemaal wel okee was! Nu een jaar verder, vind ik het wel eens leuk om terug te kijken op dat eerste jaar als echte werkmens.

Geld is écht niet het belangrijkste

Nee, echt niet. Want hoewel het natuurlijk superleuk is om maandelijks dat bedrag op je bankrekening te zien verschijnen, weegt dat helemaal niet op tegen alle andere dingen die bij werken komen kijken. Want laten we maar eerlijk zijn, zo’n acht uur per dag of veertig uur per week breng je door op je werkplek. En dan is het toch net zo fijn wanneer je daar met plezier naartoe gaat! Een plekje met toffe  collega’s waar je ook al eens kunt lachen en plezier maken, dat maakt het toch allemaal veel leuker? Daarnaast is het natuurlijk ook belangrijk dat je voldoening uit je job haalt, dat je trots kunt zijn op wat jij die dag of week gedaan hebt. En dat je er uiteraard ook plezier aan beleeft. Maar onthoud, er zal altijd wel een mindere dag zijn of iets wat je eigenlijk niet zo leuk vindt. Zolang het maar een minderheid blijft!

Het weekend daarentegen is héél belangrijk

Toen ik nog studeerde was het weekend gelijk aan twee dagen op het gemakje uitrusten na een leuke week op kot. Een weekendje niks doen was dan ook helemaal niet zo erg, want je wist dat er de komende week weer heel wat leuks te beleven viel. Maar eens je aan het werk bent, zijn weekends plots gelijk aan (de enige) twee volledige dagen waarop je helemaal kunt doen wat jij wil. Leve het weekend! Niet dat ik het nu niet meer leuk vind om een avondje niks te doen, maar toch, na een vol weekend is die maandag plots een stuk minder erg. Zeker als je dan alweer kunt uitkijken naar een volgend fantastisch weekend!

Ik ben plots een planner geworden

Ik was altijd wel een beetje een planner, maar sinds ik aan het werk ben is het een beetje een noodzaak geworden. En dat hoeft daarom niet slecht te zijn. Zo heb ik steeds iets om naar uit te kijken en weet ik ook dat er op die werkdag een gezellige avond volgt! Maar toch, nu we werken heeft iedereen het plots druk (daar ben ik zelf ook bij trouwens) en afspreken gebeurt steeds vaker na eerst een kijkje in de agenda genomen te hebben. En dat is oké. Zolang er maar nog wat plaats is voor spontane afspraakjes, chill-avonden waarop je eens helemaal niets hoeft te doen en heel veel plezier.

Het leven is te kort om te twijfelen

Echt waar! Want plots besef ik dat de weken veel sneller gaan en dat je gewoonweg ‘ja’ moet zeggen tegen alles wat je ooit wilde doen. Zo startte ik na jaren getwijfel eindelijk met dit blog, begin ik volgende week met muziekschool (jap, ik ga dan toch eens piano leren spelen) en probeerde ik al heel wat nieuwe dingen uit. En is het niet wat je ervan verwacht had? Ach, dan heb je het op zijn minst geprobeerd! Dus stop met twijfelen, en ga er gewoon voor.

Voor je centjes moet je goed zorgen

Jap, mama en papa, jullie hadden gelijk. Het leven is duur! Het is fantastisch om eindelijk centjes te verdienen, maar die centjes gaan ook weer even snel de deur uit (en daarvoor hoef je heus niet veel te doen). Natuurlijk heeft dat alles te maken met het feit dat we plots op eigen benen staan, want wat is het fijn om je eigen stekje te hebben! Alleen komen daarbij ook die rekeningen die om de zoveel tijd je brievenbus binnenglippen (hoe komen ze daar toch?). Om een beetje te weten waar al die centjes naartoe gingen, maakten we een heus spaarplan op, want die grote reis die we al zo lang willen doen mag natuurlijk niet van ons plan afwijken. En eerlijk? Wat een heerlijk gevoel als we op het einde van de maand een beetje meer kunnen sparen dan voorzien. Vergeet natuurlijk wel niet jezelf op tijd en stond een beetje te belonen voor al dat werken! Want dat hebben we toch ook wel verdiend, hé?

Daar zijn je échte vrienden

In de middelbare school, op kot, aan de universiteit, overal leren we mensen kennen. En dat is leuk! Maar nu we werken is het soms heel moeilijk om met al die leuke mensen in contact te blijven. En dan zijn daar je echte vrienden. Niet per se de mensen die je iedere dag hoort of ziet, maar de mensen die er altijd voor je zullen zijn, niet alleen wanneer je een probleem hebt, maar ook wanneer je gewoonweg iets leuks wilt gaan doen. En die vrienden moet je koesteren. Want na al die jaren zijn ze daar nog steeds, ook wanneer je elkaar misschien eventjes niet gezien hebt. Trots ben ik, dat ik zo’n fantastische vriendinnen aan mijn zij heb!

Gaan werken is dus eigenlijk best wel verrijkend. Ook al zijn er soms dagen waarop je je misschien liever nog eens had omgedraaid in dat heerlijke bedje. Maar geef toe, dat zalige gevoel wanneer je de vrijdagavond naar huis rijdt (want hoera, het weekend staat voor de deur), dat zal volgens mij nooit gaan vervelen!

Comments (4)

  • Benny

    1 september 2015 at 11:30

    Tof en mooi geschreven!

  • Marlies – GM&PB

    4 september 2015 at 16:40

    Super toevallig maar ik ben ook op 18 augustus 2014 begonnen met werken! Ondertussen zit ik aan job 3 en ik heb het gevoel wel juist te zitten nu. Veel gebeurd dus!
    Ik herken mezelf dus echt volledig in je post, die trouwens erg leuk geschreven is 🙂

    Wat ik ook echt een voordeel vind, is dat als je de deur van je kantoor dichttrekt, de zorgen ook stoppen. Je moet niet dit nog herhalen of nog een beetje verder werken aan een paper of groepswerk. Om 17u30 (in mijn geval) hoef ik alleen nog maar te denken aan dingen voor mezelf. Yay 🙂

    1. Taïs Croes

      4 september 2015 at 17:31

      Hey Marlies! Inderdaad super toevallig! Ik ben blij dat je je in mijn post herkent :). Ben ook blij dat je nu je plekje wel gevonden hebt. Je hebt trouwens helemaal gelijk, dat vind ik ook echt zalig. Van zodra je buiten komt is het tijd voor me-time, zalig!

  • Nel

    8 september 2015 at 19:26

    <3 <3 <3

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Vorige post

Op speurtocht in de zelfpluktuin

Volgende post

Inpakken en wegwezen: gratis inpaklijst