Wat ik geleerd heb na een tijdje in het buitenland

Wat ik geleerd heb na een tijdje in het buitenland

Vier jaar is het ondertussen al geleden dat ik op het vliegtuig stapte richting Berlijn. Een stad waarover ik tot die tijd eigenlijk heel weinig wist, behalve dan dat ik er de komende drie maanden zou doorbrengen. Met een bang hartje vertrok ik dan ook richting de luchthaven. Nog nooit had ik zo getwijfeld of ik wel de juiste keuze had gemaakt. Natuurlijk keek ik er al maanden, wat zeg ik, jaren naar uit om een tijdje in het buitenland te wonen, maar nu het eindelijk zo ver was, begon ik toch wel een beetje te twijfelen. Wat zou ik er drie maanden doen? Zou ik het er wel leuk vinden? Wat als ik heimwee zou krijgen? Maar er was geen tijd meer om te twijfelen, het vliegtuig zou natuurlijk niet wachten. Vandaag deel ik graag mijn ervaring met jullie. Omdat het nu eenmaal een van de beste ervaringen ooit was.

Zeventien maart 2012. Nog vroeg in de ochtend stapte ik de auto in, klaar om België de komende drie maanden vaarwel te zeggen. De rit in de auto voelde vreemd aan. Ik besefte nog niet helemaal dat ik toch best wel voor een tijdje vertrok. Aangekomen op de luchthaven was het tijd om mijn bagage af te geven. Een gigantische koffer (die gelukkig nét niet te veel woog) en nog een heleboel handbagage. Tja, inpakken voor zo’n lange tijd was best moeilijk. Nadat ik mijn bagage had afgegeven, was het dan zo ver, ik moest afscheid nemen. Dag papa, dag vriendlief. Nog een laatste keer zwaaide ik hen uit. Ik voelde me vreemd, een beetje bang ook wel. Met een bang hartje liep ik door de gate, tijd om aan het avontuur te beginnen. De vlucht verliep zonder problemen, en toen we in Berlijn aankwamen, kon ik de eerste zonnestralen al zien. Het beloofde een prachtige tijd te worden.

Wat ik geleerd heb na een tijdje in het buitenland

Eens ik mijn bagage had opgepikt, was het tijd om mijn appartementje op te zoeken. Stiekem vond ik dat allemaal heel erg spannend. Samen met Beate, mijn stagebegeleidster, liep ik naar haar auto. In mijn (toen nog) gebrekkig Duits probeerde ik alvast een eerste gesprek met haar aan te knopen, maar ik was eigenlijk te veel bezig met het observeren van al het onbekende, dat ik maar half begreep wat ze me allemaal vertelde. Een halfuurtje later kwamen we aan in Kreuzberg. Het was een typisch Berlijns appartementje, in het hartje van Kreuzberg. Toen ik de gigantische deur opende, voelde ik dat het goed was. Het was pas later, toen ze me alleen in dat appartementje liet, dat ik het toch eventjes moeilijk kreeg. Hoewel ik hier jaren naar had verlangd,  kwamen de twijfels plots naar boven. Ik besloot om de buurt eventjes te gaan verkennen, en met de zon op mijn gezicht liep ik voor het eerst alleen door de grote straten van Berlijn. Ik wachtte mijn roommate op, en samen gingen we dat weekend voor het eerst op verkenning in die grote stad. Als een blok viel ik die eerste avond in slaap, klaar voor het avontuur.

Wat ik geleerd heb na een tijdje in het buitenland

De eerste weken verliepen erg snel. Hoewel ik best wel wat moest wennen aan het leven in de grote stad, aan de taal en aan mijn stage, ontdekte ik al vlug hoe fantastisch het was om in mijn eentje de stad te verkennen. Slenterend door de grote straten, liet ik me leiden door het ritme van de stad. Ik ontdekte er Tiergarten, de oude Flughaven, de fantastische geschiedenis. Ik was overdonderd door hoe groot Berlijn eigenlijk wel niet is. Met een Brezler in de ene hand en mijn iPod in de andere, genoot ik van het dagelijkse metroritje naar mijn stage. Tijdens dat uurtje keek ik er naar de vele mensen, die op- en afstapten, naar plekken die ik nog niet ontdekt had, elk met hun eigen plan, hun eigen doel. Mijn collega’s waren in een woord fantastisch. Een voor een namen ze me mee naar leuke restaurantjes, toonden ze me prachtige plekjes en maakten ze er een fantastische ervaring van. Uiteraard miste ik mijn vrienden, mijn ouders en vooral, vriendlief. En dus vond ik het ook fantastisch om hen wegwijs te maken tijdens de bezoekjes die ze me brachten. Want dit was het allemaal meer dan waard. En met een rugzak vol ervaring en levenslessen, keerde ik op 16 juni 2012 terug naar huis. Klaar om mijn verhalen met iedereen te delen.

Wat ik geleerd heb na een tijdje in het buitenland

De tijd in Berlijn deed me beseffen dat je best veel in je eentje kan. En dat in een onbekende stad, met onbekende plekjes en onbekende mensen. Dat ging in het begin niet altijd even vlot, maar na een goede maand was ik mij het leven in Berlijn al helemaal eigen. De Berlijnse cultuur, met z’n multiculturele aspecten en z’n grootse geschiedenis, neemt je namelijk helemaal in. Mensen hebben er een open kijk op de wereld, brengen er overal hun unieke ideeën naar buiten en lijken veel meer van het leven te genieten. En dat maakte het zo’n speciale ervaring. Van de talloze barbecues in het park, de aperitiefjes op de metro ergens naartoe en de heerlijke namiddagen ergens op een strand in het midden van de stad, tot de multiculturele events en het fantastische nachtleven, Berlijn was de beste keuze die ik ooit kon gemaakt hebben. En dat geldt volgens mij voor heel wat andere mensen die een buitenlands avontuur aangingen.

 

Of het nu een maand reizen is of een jaar op wereldreis, een tijdje in het buitenland opent zonder twijfel je ogen. Voor de prachtige mensen en culturen in deze wereld. Voor de levenslessen die je van hen kunt leren. En voor de schoonheid van onze wereld. En hoewel dit in een tijd zoals deze soms moeilijk te geloven is, draagt de wereld nog heel wat wondermooie geheimen met zich mee. Geheimen die ik dolgraag verder wil ontdekken. En het allerbelangrijkste wat ik er tijdens die drie maanden geleerd heb, is dat je eigenlijk van elke plek ter wereld wel je thuis kunt maken. Berlijn heeft fantastische mensen, prachtige plekjes, heerlijke activiteiten, en bovenal, een gezellige sfeer die ik nergens anders zo echt mocht ervaren. En dus ga ik er bijna jaarlijks weer heen. Want Berlijn voelt sindsdien altijd een beetje als thuiskomen.

Wat ik geleerd heb na een tijdje in het buitenland

Geef een reactie