Over goede voornemens en een wonderlijk 2018

Dag 2018

De eerste dagen van het nieuwe jaar zijn toch altijd een klein beetje onwennig. Daar zitten we dan, met al die goeie voornemens en wensen en dromen over dat nieuwe jaar. Heel erg enthousiast, en stiekem toch ook wel een beetje bang. Want we willen die dromen nu eenmaal zo graag waarmaken. En of het nu gaat om die tien kilometer lopen, het eindelijk eens nee leren zeggen of het schrappen van die langverwachte reis op onze wishlist, stiekem hebben we allemaal wel een of ander doel nodig. Alsof het nieuwe jaar ons nieuwe kansen geeft. En da’s best wel een fijn gevoel.

Hoewel ik zelf niet zo’n fan ben van dat hele oudejaarsgedoe (geef mij maar kerst, nah), voel ik op 1 januari toch ook wel altijd een beetje de drang om mezelf een doel op te leggen. Een uitdaging zeg maar, iets dat me motiveert om verder op weg te gaan. Zo wil ik dit jaar best wel een beetje liever zijn voor mezelf of wil ik me eens wat minder druk maken om dingen die het niet waard zijn (misschien moet ik dit boek nog eens een keertje opnieuw lezen?). En weet je, jaar na jaar lukt het me beter om die doelen ook effectief waar te maken. Al was het maar omdat bij ouder worden toch ook echt wel wat meer wijsheid komt kijken. Hoera voor die extra kaarsjes op mijn verjaardagstaart dus. Zo slecht zijn ze nog niet.

Maar misschien is 2018 ook wel een jaar om eerlijk te zijn tegen mezelf. Eerlijk over wat ik nu eigenlijk allemaal wil doen. Eerlijk over wat me echt gelukkig maakt. Want dat bloggen bijvoorbeeld, dat zit er al een tijdje niet meer zo vaak in. Misschien ligt het wel aan het feit dat ik dat hele blogwereldje niet altijd even fijn vind. Of misschien heb ik gewoon niet altijd genoeg energie om al mijn gedachten op papier te zetten. En toch, het schrijven heeft er bij mij altijd wel al ingezeten. Al van toen ik een klein meisje was en mijn eerste woordjes kon lezen, zijn pen en papier m’n beste vriendjes. Ik vond het heerlijk om woorden op papier te zetten, om gedachten om te toveren in schrijfsels en om rijmende zinnetjes neer te pennen. En zo nu en dan kan ik het niet laten en dan kruip ik opnieuw in die pen.

Dan weet ik dat dat bloggen toch geen bevlieging was en dat ik die bladzijde nog bijlange niet kan omdraaien. En dat bloggen bij mij nog steeds om dat schrijven draait. Niet om die likes en comments en bijhorende groepen die de vele algoritmes van de wondere sociale mediawereld willen omzeilen. Natuurlijk vind ik het fantastisch wanneer jullie me vertellen dat jullie een van m’n receptjes hebben uitgeprobeerd of dat jullie hebben genoten van een van m’n schrijfsels. Een pluim doet namelijk altijd deugd, het motiveert me en geeft me het gevoel dat het goed is wat ik doe. Maar dat alleen mag niet de drijfveer zijn van mijn stekje op het web.

En dus start ik 2018 met één mooi voornemen: doe wat je graag doet, en laat niemand je daarin tegenhouden. Gelukkig nieuwjaar, en geniet van al het kleins dat jou gelukkig maakt. Want dat is precies wat ik dit jaar ga doen.

Geef een reactie