Tijd voor een nieuwe start

Tijd voor een nieuwe start

Dit weekend kreeg mijn blog een bescheiden make-over. Een beetje overzichtelijker, minimalistischer en vooral meer van mezelf. Want dat was wat ik de laatste maanden echt wel eens nodig had. De make-over was namelijk het resultaat van iets wat al een hele tijd sluimerend aanwezig was: een blogdip.

Van voldoening naar stress

Toen ik net aan het bloggen ging, had ik niet verwacht dat ik er plots mee geconfronteerd ging worden. Ik probeerde twee à drie keer in de week een post online te gooien, werkte het hele weekend en vaak ook tijdens de week aan artikels, ideeën en foto’s en haalde er behoorlijk veel voldoening uit. Ik verdiepte me in fotografie, gaf m’n blog na een half jaartje een eerste make-over en zag na twee jaar ook een behoorlijke groei. En toen was het plots genoeg. In plaats van ontspannend vond ik het stresserend om elk weekend opnieuw voor mijn laptopje te zitten, mijmerend over nieuwe posts. Ik vond het stresserend om m’n agenda over hoop te moeten gooien om toch maar een moment te vinden om te bloggen. Ik wilde foto’s nemen, bewerken, tekst schrijven, … En dus blogde ik steeds minder.

De voorbije weken werd het me echter eindelijk heel erg duidelijk, ik was m’n passie een beetje kwijtgeraakt. Maar die twee weken in het zonnige Florida lieten me opnieuw inzien waarom ik in de eerste plaats met bloggen ben gestart. Schrijven is voor mij een uitlaatklep, een manier om mijn gedachten op papier te zetten, wanneer ik dit wil en waar ik dat wil. En hoewel ik dat wel naast het bloggen deed, lukte het niet meer om het voor mijn lezers te doen. De reden? Ideeën komen nu eenmaal niet op commando. Toen ik een tijdje geleden een artikel over slow blogging las, viel het me bovendien op dat ik lang niet de enige ben die er zo over denkt. En dus besloot ik om het over een andere boeg te gooien.

Tijd voor een ommekeer

Slow blogging is geen nieuw fenomeen. Dat vertragen in een wereld die steeds sneller gaat, wordt dan ook steeds vaker de nieuwe manier van leven. Zo zagen we al slow cooking en slow coffee voorbijkomen, en het zou me niet verwonderen mochten daar de komende jaren andere voorbeelden bijkomen. Maar wat betekent dat nu eigenlijk precies, dat slow blogging? Bij slow blogging gaat het erom dat je niet gebonden bent aan deadlines of aantallen. Kwaliteit gaat hier meer dan ooit boven kwantiteit, iets wat ook in onze maatschappij steeds belangrijker wordt. Het gaat niet meer om de cijfers, maar om de inhoud, om het gevoel. En maakt dat ons niet allemaal veel gelukkiger wanneer het allemaal nét iets minder moet?

Het viel me tijdens mijn voorbije vakantie dan ook op dat hoe minder ik met dat bloggen bezig ben, hoe meer ideeën m’n hoofd binnensijpelen. En dat wil wel iets zeggen. Vanaf nu hou ik dan ook netjes al mijn nieuwe ideeën bij. Op momenten dat ik plots weer die schrijfdrang voel, ga ik aan de slag. En dat werkt behoorlijk goed. De voorbije weken kroop ik dan ook weer heel wat vaker in m’n pen. Ik vond mijn blogpassie terug en besefte opnieuw waarom ik hier in de eerste plaats mee ben gestart. Om mijn gedachten op papier te zetten, om mijn passies met anderen te delen en om meer te genieten van de kleine dingen in het leven. Want daar draait het om, toch?

Geef een reactie

  1. Groot gelijk, ik doe ook aan slow blogging, hoewel ik nooit een speed blogger was… maar zoals je zegt, het komt zomaar niet op commando en dan telt kwaliteit boven kwantiteit!

  2. Snap helemaal waar die nood vandaan komt voor slow blogging en ik herken mezelf ook in de blogdip. Vroeger had ik een periode waar ik 2 artikels per dag wou laten verschijnen terwijl dat nu nog maar met mondjesmaat is. Bloggen is toch vaak over dingen die je in het leven tegenkomt maar als je enkel achter je laptop zit dan kom je geen nieuwe dingen tegen…