Welkom, lieve Alix

Welkom, lieve Alix

De voorbije maand was het eventjes radiostilte op de blog. En daar had ik ditmaal echt een goeie reden voor. Het had namelijk alles te maken met de komst van onze liefste Alix. Met haar 48 centimetertjes en 3,170 kilogram zette ze ons leven de voorbije weken al behoorlijk op z’n kop. En dat ze dat voor altijd mag blijven doen. Ik schreef haar daarom met heel veel liefde een eerste brief. Een van de vele die er de komende weken, maanden en jaren wellicht zullen komen. Want ik houd nu al zoveel van dat kleine meisje. En die liefde, die neemt elke dag toe.

Lieve Alix, 

Drie weken geleden is het nu, sinds je voor het eerst in ons leven kwam. En ik zou liegen mocht ik je zeggen dat ik sindsdien niet dagelijks verwonderd over je ben. Al vanaf het eerste moment dat je bij me lag, wist je me namelijk als geen ander te veroveren. En ook al hadden veel mamaโ€™s me verteld over die eerste wonderlijke ontmoeting, dat gevoel van onvoorwaardelijke liefde was bijna niet te omvatten. En dat is het eigenlijk nog steeds niet.

Ik hou dan ook van alles wat je bent en wat je doet, nog meer dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Ik hou van je kleine handjes, van je teentjes, van je oogjes en vooral van dat onbeschrijfelijke gevoel dat je me geeft wanneer je me aankijkt. Ik hou van je knuffels, van je geur, van de momenten samen in de zetel en van onze uitstapjes. Jij maakt ons leven compleet en doet ons dromen. Maar je leert ons ook intens genieten van het nu, van de kleine dingen en van elkaar.

Ook al zijn de nachtjes vaak kort, ben je soms ontroostbaar of kan je soms oh zo moeilijk de slaap vatten, weet dat mama en papa onvoorwaardelijk van je zullen houden en voor altijd voor je door het vuur zullen gaan. We hebben dan misschien eventjes op je moeten wachten, je was het wachten meer dan waard. En daar zijn we je zo dankbaar voor, elke dag en elk moment.

Geef een reactie