Zes weken met Alix

Zes weken met Alix

Ons kleine meisje is vandaag alweer zes weken oud (of jong). De voorbije weken gingen dan ook gepaard met de nodige sprongetjes en groeispurtjes. Want wat veranderen die kleintjes snel! Het klinkt behoorlijk cliché, maar wanneer je zelf zo’n kleintje bij je hebt, valt dat écht op. Voor ik mama werd, had ik een bepaald beeld in m’n hoofd van hoe het moederschap zou zijn. De waarheid is dat het in werkelijkheid toch een pak pittiger is dan verwacht.

Eerlijk is eerlijk, ik vind het fantastisch om elke dag voor haar te zorgen en haar knuffelen geeft me het beste gevoel ter wereld. Alsof de tijd op dat moment een beetje blijft stilstaan. Maar het kan soms ook best emotioneel zijn. Wanneer ze bijvoorbeeld uren aan een stuk huilt en ik maar niet kan achterhalen wat de reden is. Of wanneer ze weer zoveel last heeft van haar buikje en krampjes en ik niks voor haar kan doen. Dan kan ik best wel eens onzeker zijn en vind ik het soms even allemaal een beetje overweldigend. Mama zijn is dan ook een fulltime job, en dat besef je pas écht wanneer dat kleintje in je leven is. Al zou ik me geen leven meer zonder haar kunnen voorstellen. Nog voor geen geld in de wereld.

Zo’n zes weken non-stop samen zijn, heeft me echter ook al heel wat over dat kleine meisje geleerd. Zo ontdek ik elke dag meer over wat ze leuk vindt, hoe ze het liefst slaapt of wanneer ze nood heeft aan knuffelmomentjes. Al verbaas ik me nog elke dag over hoe snel dat plots weer kan veranderen en je haar eigenlijk weer helemaal opnieuw moet leren kennen. Mijn dagen zijn dan ook heel snel gevuld. Want waar ik nog dacht dat ik tijdens mijn zwangerschapsverlof wat meer tijd voor het schrijven zou kunnen vrijmaken, is dat in realiteit heel anders. En toch zou ik het niet anders willen. Al heb ik de voorbije dagen toch een kleine blogplanning gemaakt en ben ik van plan om binnenkort toch wat nieuwe content met jullie te delen.

Zo staan er een aantal recepten op de planning, maar ook wat mamaverhalen (ah ja) en wat persoonlijke blogs. Van mijn ervaringen met draagdoeken en de overgang naar flesjes tot gezellige uitstapjes en een aantal leuke reviews, ik heb het allemaal al in m’n hoofd. Nu alleen nog op papier zetten. En daar neem ik deze keer iets meer de tijd voor. Want die gaat nu al veel te snel vooruit. Hoor ik daar ons meisje alweer?

Geef een reactie